Haemophilus influenzae is een bacterie die een belangrijke bijdrage levert in infecties zoals luchtweginfecties en oorontstekingen, maar ook sepsis en meningitis. De antibioticaresistentie van de bacterie blijft stijgen, voornamelijk voor beta-lactam antibiotica. Daarom is het belangrijk de resistentiepercentages voor alternatieve behandelingen zoals quinolones en tetracycline op te volgen niettegenstaande beta-lactam antibiotica voorlopig de eerste keus behandeling blijven. Om deze resistentiepercentages te kunnen berekenen zijn betrouwbare testen noodzakelijk. Er zijn verschillende testen voorhanden, onder andere de disk diffusietest en de gradiënt diffusietest. Deze studie toont aan dat de gestandaardiseerd uitgevoerde disk diffusietest betrouwbaar is in vergelijking met de gradiënt diffusietest. Het belang van het gestandaardiseerd uitvoeren van deze disk diffusietest wordt in deze studie ook aangetoond. De resultaten tonen dat er een discrepantie is tussen het routineonderzoek en de volledig gestandaardiseerde setting van deze studie. Verschillende stammen zijn in het routineonderzoek verkeerdelijk ingedeeld als resistent of gevoelig voor levofloxacine en/of trimethoprim-sulfamethoxazole door middel van de disk diffusietest. Dit onderzoek toonde ook aan dat de resistentie voor de alternatieve behandelingen moxifloxacine, ciprofloxacine en tetracycline beperkt blijft op de geselecteerde stammen. De selectie gebeurde op basis van resistentie voor levofloxacine en/of trimethoprim-sulfamethoxazole. Het is belangrijk dat de resistentie opgevolgd wordt aangezien dit een grote impact heeft op de maatschappij. Enerzijds zullen behandelingen moeilijker zijn als een bacterie hooggradige resistentie vertoont voor antibiotica. Dit heeft een negatieve impact op de patiëntenzorg doordat soms gekozen moet worden voor alternatieve, meer toxische of minder werkzame antibiotische opties. Anderzijds leidt antibioticaresistentie tot een verhoogde zorgkost en dus een grotere economische belasting. De opnametijd van een patiënt in het ziekenhuis kan langer zijn en de alternatieve behandelingen zijn duurder voor de patiënt en de maatschappij. Het opsporen van de resistentie levert dus een grote bijdrage aan bovenstaande problematiek. Als een stam verkeerdelijk geïnterpreteerd wordt als resistent, zal mogelijk een duurdere of minder werkzame behandeling gekozen worden en bijkomstig zal het de resistentie tegen dit alternatief antibioticum bevorderen. Een stam verkeerdelijk als gevoelig interpreteren kan ervoor zorgen dat de behandeling niet zal werken met kans op therapeutisch falen en mogelijk langere en duurdere gezondheidszorg. Het is belangrijk de testen om resistentie op te sporen te evalueren.