Kanker bij adolescenten en jongvolwassenen heeft een grote impact op hun leven. De behandelingen zijn vaak zwaar en brengen bijwerkingen met zich mee die lang kunnen aanhouden. Een nieuwe vorm van therapie, immunotherapie, geeft hoop omdat het eigen afweersysteem van het lichaam wordt ingezet om kankercellen aan te vallen. Deze behandeling heeft vaak minder bijwerkingen dan traditionele behandelingen zoals chemotherapie. Toch zijn er ook nieuwe uitdagingen. Deze therapieën kunnen het afweersysteem zo sterk activeren dat het ook gezond weefsel wordt aangevallen. Dit kan leiden tot chronische gezondheidsproblemen, zoals problemen met hormonen, hart- en vaatziekten, of ontstekingen in de longen of darmen. Jongeren die al een zware behandeling achter de rug hebben, moeten hierdoor vaak levenslang worden opgevolgd. In mijn onderzoek kijk ik naar deze langetermijngevolgen van een van de immunotherapieën, m.n. immuuncheckpoint-inhibitoren, en hoe we die beter kunnen herkennen en behandelen. Het doel is om (huis)artsen duidelijke richtlijnen te geven hoe ze jongeren, die deze vorm van immunotherapie hebben gekregen, zo goed mogelijk kunnen opvolgen. Zodat adolescenten en jongvolwassenen de best mogelijke zorg krijgen, niet alleen tijdens de behandeling, maar ook daarna. Zo willen we ervoor zorgen dat ze niet alleen kanker overleven, maar ook een goede kwaliteit van leven behouden.