Populariserende samenvatting: Niercelcarcinomen (RCC) zijn een van de meest dodelijke urogenitale kankers, met een beperkt aantal behandelopties in gevorderde stadia. Chemotherapie en radiotherapie, die vaak succesvol zijn bij andere kankersoorten, zijn bij RCC doorgaans niet effectief. De introductie van ICI’s heeft echter een nieuwe standaard gezet in de behandeling van gevorderde nierkanker. ICI’s, zoals nivolumab en pembrolizumab (anti-PD-1), atezolizumab en avelumab (anti-PD-L1), en ipilimumab (anti-CTLA-4), helpen het immuunsysteem om kankercellen te herkennen en aan te vallen door remmende signalen in het immuunsysteem te blokkeren. Deze masterproef richt zich op de effectiviteit en veiligheid van deze behandelingen, zowel als monotherapie als in combinatie met andere therapieën zoals tyrosinekinaseremmers (TKI’s). In een systematisch literatuuronderzoek werden verschillende studies geanalyseerd om de impact van deze therapieën te evalueren. De resultaten laten zien dat combinatietherapieën, zoals nivolumab met ipilimumab of pembrolizumab met axitinib (TKI), aanzienlijk bijdragen aan een langere progressievrije en totale overleving, vooral bij patiënten met een slechte prognose. Hoewel monotherapieën vaak minder belastend zijn voor de patiënt, blijken bij de behandeling van agressieve tumoren combinatietherapieën effectiever te zijn. Het is echter belangrijk om te erkennen dat deze behandelingen ook bijwerkingen kunnen veroorzaken, variërend van vermoeidheid en huiduitslag tot ernstigere immuungerelateerde ontstekingen. Dit onderzoek onderstreept de noodzaak om biomarkers te identificeren die voorspellen welke patiënten het meeste baat hebben bij ICI’s. Het combineren van verschillende behandelmethoden en het verder verfijnen van patiëntenselectie kan leiden tot een gepersonaliseerde aanpak, wat essentieel is voor betere uitkomsten. Voor patiënten met gevorderde RCC betekent dit onderzoek een belangrijke stap richting een verbeterde levenskwaliteit en langere overlevingskansen. Maatschappelijke meerwaarde en impact: De vooruitzichten voor patiënten met gevorderd RCC zijn dankzij ICI's aanzienlijk verbeterd, maar verdere studies naar biomarkers zijn nodig om de behandelingen verder te personaliseren. Dit kan ervoor zorgen dat patiënten gerichter worden behandeld en hun kans op succes vergroot wordt. De introductie van immuun checkpoint-inhibitoren in de behandeling van RCC is van groot maatschappelijk belang. Het biedt patiënten met gevorderde nierkanker nieuwe hoop op een langere overleving en betere levenskwaliteit. Dit onderzoek draagt bij aan een beter begrip van welke combinaties het meest effectief zijn. Dit kan leiden tot verbeterde behandelrichtlijnen in ziekenhuizen wereldwijd. De resultaten onderstrepen hoe belangrijk het is om bijwerkingen goed in de gaten te houden, zodat behandelaars patiënten op een veilige en verantwoorde manier kunnen begeleiden. Dit werk helpt om de kloof tussen de klinische wetenschap en patiëntenzorg te overbruggen en draagt bij aan innovatie in de oncologie.